Şiirler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Şiirler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Temmuz 2021 Cumartesi

YENİ BİR ŞİİR

 


AVUÇ İÇİNDEKİ ZAMAN

Ben senin karantina halinde,
Sokaklarını gezdim.
Artık biliyorum...
Hangi sokakta ölüm korkusu,
Hangi sokakta Sen varsın...

Uzaktan havlayan köpeklere inat!
Ahşap evdeki Mehmet bebeğin ağlaması
Bozuyordu sessizliği...
Sokak, cadde cadde ayrılmış.
Her caddede bir çift göz...

Arka sokakta,
Rıhtımdaki güneşte demlenmiş, 
Çayını yudumluyor Kör Musa.
Azıcık hikayesi vardı anlatılacak.
Dilinde takılı kalmış bir söz;
"Oysa sabahın ertesi günü unuttum gittiğini,
Giden gitti,
Giden gelecek oysa..."

Vaktiyle bir soluk ötede,
Kış geçirmiştim sonbahardan önce...
Bir sokak ötede,
Bir kız geçmişti önümden...
Ne ayak konuşuyordu,
Ne de dil yürüyordu...
Afakı kaplarcasına,
Dolunay poyrazı vuruyordu,
O nur çehresine...

Kâküllü saçlarında oynaşıyordu,
Semaverde yanan ateş.
Suça meşrulaştırılmış bir çocuğun,
Düşlerinin sıcaklığı vuruyordu gözlerine...

Ve ben...
Kızcağızım perdelerini kapat.
Avuçlarında üşüyorum diye,
Haykırdım ezan-ı Muhammediye...

Gökhan Deveci






Devamını Oku ...

2 Haziran 2021 Çarşamba

YENİ BİR ŞİİR


GÖNLÜMÜN DİYARI KUDÜS

Gönlümün diyarı Kudüs olmuş,
Gazze şeridinden, Galon tepelerine kadar,
Kuşatılmış, sarılmış Sam amcalar tarafından...

Mescid-i Aksa duvarlarında Hanzala görülmekte,
Kervan geçmiş İpek Yolundan,
Kudüs civarında kaybolmuş,
Unutulmuş bir diyar olmuş Kudüs...

Gönlümün diyarı Kudüs olmuş,
Asma bahçelerine petrolün gözü vurulmuş.
Kütüphaneleri yakılmış, 
Katipleri ketebeleri unutmuş...

Mescid-i Aksa duvarlarına güvercinler,
Bahçelerine de kelebekler gelmez olmuş.
Kudüs'te bir umut kaybolmuş...

En son batan akşam güneşinde,
Bir düşe bulaşmış zavallı çocuk.
Gönlümün diyarı Kudüs olmuş...

Hey hat! Bağırmamak elde değil.
Altı gün sürüyor savaş,
Rabbine gülümsüyor Selahaddin.

Hittin savaşı sonrası acı tebessüm ile,
Akdeniz'e gömülmekte cesetler...
Gönlümün diyarı Kudüs olmuş...

Manda görülmüş topraklarında,
Esarete mahkum edilmiş,
Galon tepelerinden doğan Güneş...

İnzivaya çekilmiş Müslüman...
Mekik diplomasisine aldanmış.
Henüz yeri belli olmayan saraylarda yazılmış,
Kağıtlarına ise bir kibrit tutuşturulmuş...

Gönlümün diyarı Mescid-i Aksa olmuş,
Kudüs kudsiyetini yitirmekte...
Hurma bahçelerinin toprakları yanıyor,
Hilalimin gölgesi altında yalın ayak çocuklar...

Son kez rüya görüyor,
Yedi kat semâda,
Peygamberimizin yanında,
Cenaze namazı kılmasını öğreniyorlar...
Son nefesinde Kelime-i Şehadet getirip,
Sarılıp uyuyorlar kefenlerine.
Gönlümün diyarı Kudüs olmuş...

Mekke ve en uzak olan El Aksa,
Uzakta değil artık...
Yanımda haykırıyor gençliğime;
Kalk! Ve boyun eğme!
Artık yürüyüş vakti değil Hanzala!
Ayaklan ve Koş!
Az ötede oynayan Mehmet'e ulaş,
Bir bir anlat Hanzala;
Gökyüzü karanlığında,
Güneşler doğuyor ama,
Bizleri yakıyor de...

Hesabı sorulacak elbet Kudüs'ün...
Hiç olmazsa dualarla ağlayalım...

GÖKHAN DEVECİ







 

Devamını Oku ...

26 Şubat 2021 Cuma

YENİ BİR ŞİİR

 


MİSAL-Î MESELE

Adem misali günahkârım;

Şeytana uymuşum...

Nuh misali düşüncelerim;

Yakınlarım tehlikede,

Ben ise umutlarım için büyük bir gemi inşasında...

İbrahim misali çölün ortasında susuzum;

Yana yana Kâbe'yi tavafımda...

İsmail misali beklentim;

Allah'a ulaşmak adına,

Sıradaki kurbanlık benmişim gibi...

Yakup misali hasretim;

Her an gelecek gibi...

Yusuf misali özlemim;

Her an gidecek gibi...

Eyüp misali hastayım;

Kalbim mutmain olacak ise,

Senden gelen ne varsa kabulüm...

Musa misali umudum;

Onca günahlarımın içerisinde,

Bir umut yeşertmek ister gibi...

Davut misali Kur'an'a bağlanışım;

Sesim olmasa da dağda, 

Sükunetle dinleyecek gibi...

Süleyman misali ayaktayım;

Bir cılız değneğe tutunmuşum,

İçten içe kendimi kemirmişim...

Yunus misali sabırsızım;

Allah'ım sen canımı almadan,

Ben canımdan vazgeçmişim...

Çarmıha gerilmiş İsa misali ayaktayım;

Ne yaşadığım belli, ne de yaşamadığım...

Lokman misali tabibim;

Kalbim bir bir ölürken,

Hem de ölümsüzlüğün tadına varmışken,

İlahi bir nidâya eğildi başım...

Hz.Muhammed misali sevgim;

Herkesi her şeye rağmen seviyorum,

Eşsiz sultanı göremesem de,

Görmüş kadar tasavvur ediyorum.

Hayali beşer, beşer-i mahlukat ahvalim ile,

Azrail'e yalvarıyorum;

Beni benden geçir!

Lakin peygamberime kıyma...

Ona işkence yapan mekkelilere,

Taifte taş atanlara,

Onlar gibi günümüzde yaşayanlara kıy!

Hiç olmadı beni öldür,

Peygamberimin huzuruna varayım,

Mutlu bir melek misali...

GÖKHAN DEVECİ



Devamını Oku ...

27 Ocak 2021 Çarşamba

YENİ BİR ŞİİR

 


İNSAN DENEN...

Al işte, unuttum adını.
Mevsimlerden sonbahar, 
Günlerden Cuma olduğunu...
Üzerinde siyah bir mont,
Başında siyah bere giydiğini...
Unuttum en sevdiğin çiçek olan Papatyaları.
Hatırıma gelmez artık,
Sade kahve sevdiğin...
Öyle uzun uzun dinleyemem de artık kendimi.
Düşüncelerim köhneleşmiş,
Zaman, geçmiş üzerime toprak atmış,
Zaman mefhumu ile namazı karıştırmışım.
Mahallede oynayan çocuklara soruyorum,
Saatin kaç olduğunu...
Virane sokaklarda keşlere bira ısmarlıyorum.
Arka mahallede sarhoşları dinliyorum artık.
Her biri parçalanmış birer hikaye...
Yarısı yalan,
Yarısı hata...
Hata değil günah...
Kimisi yakamozlara söver,
Kimisi kayıp giden gençliğini avutur,
Her bir yudumda...
Ama illa saçma bir sebep ağlatır.
Ahu Gözlü, dilber dudaklı,
Sırma saçlı, geniş kalçalı hurilerden bahsederler...
Hayaldir hep,
 Umutlarından önce söyledikleri.
Sebep yok,
Hepsi sokakta yaşlanmış.
Gece vardiyasında bulaşmış masumiyet, çocukluklarına.
Her biri masal anlatır;
Kimisi Gül, Kimisi Ayşe, Kimisi Fatma...
Ama hepsinin baş kahramanları kendileridir.
Şimdi bildikleri bir hikaye daha var;
Sonu pek belli değil de...
Kestiriyorlar artık az çok sonucu.
Kız gelinlik ile,
Erkek hisleriyle gömülmekte...
Zavallı bir insan;
İnsan Denen Mahlûkat...

   GÖKHAN DEVECİ

Devamını Oku ...

24 Kasım 2020 Salı

YENİ BİR ŞİİR


Selam Olsun

Selam olsun okuyup okutana,
Gözetip kollayana,
Mum olup parlayana, 
Işık saçarak eriyene, 
Geleceği inşa edene, 
Akla ve kalbe dokunana, 
Tohumları ekene, 
Fidanları sulayana, 
Ağlayanla ağlayana, 
Düşünmeyeni düşündürüne,  
Talebeyi fidan, bilgiyi tohum bilene...
Selam olsun sahiden Öğretmen olanlara...
Yazana, 
Okuyana, 
Yaşayana, 
Yaşatana...
Selam olsun tüm Öğretmenlerimize...

Ekrem DEMİRKOL




 

Devamını Oku ...

19 Kasım 2020 Perşembe

YENİ BİR ŞİİR

 



KASIM

Senin gitmeni bekledim ey karanlık! 
Yıllarca beklediğim özleme, 
Güneşi katmak istedim. 
Söyleyeceklerim öyle uzunca değil ki, 
Dinleyeceklerin basit... 
Üşüdüm...
 Güneşi özledim.
Sevdiğimin peşinden koşarken,
 Islanan bedenimin kurumasını bekledim 
Öyle uzunca değil ki istediklerim;
Daha dün ektiğim 
Papatyanın falına bakacak kadar büyümesi,
Sevdiğim insanın gözünde kendimi görebilmem...  
Belki de bir çocuk yetiştirebilmem... 
Hayal gücünden yoksun, 
Âmâ işte bekleme dedim. 
Sen ise karanlık dedin. 
Öyle defalarca tekrarlanacak bir sözüm yok. 
Üşüdüm işte... 
Hem, 
Varlığının zerresi bile tesir etmiyor yokluğun karşısında. 
Hem ben öylece büyüdüm çocuk!
Defalarca bekledim ve defalarca bekleyebilirim.
Daha ölmedim ki ben... 
Aldığım her nefes bir zerreni götürse, 
Canını yaktığım her bir vücudumun parçası, 
Firdevs cennetinden uzaklaştırsa, 
Ben hâlâ arafı düşünürüm. 
Benim söyleyeceklerim basit, 
Senin anlayacakların anlaşılmaz! 
Öylece büyüyeceğim,
 Öyleyse düşleyeceğim Seni...
Ne Sen'de kalmış, 
Ne Sen'den gidecek...  
Hep bir sonbahar hüznü olacağım.
Ne yaşadığım belli olacak, 
Ne de yaşamadığım... 
Belki Kasım'da yağan ilk yağmurla, 
Belki de doğan ilk güneşle hayat bulacağım... 
Ne Sen'den gideceğim,
 Ne de Sen'de kalacağım... 
Öylece düşleyeceğim doğacak sabahları. 
Anlayışında olacağım,
 Anlayışsızca...
Ne senden hür, ne de senden bağımsız 
Öylece gideceğim...
Ve sen!
 Bütün bunları bildiğin halde, 
ÖYLECE GİDECEKSİN...

Gökhan DEVECİ


Devamını Oku ...

12 Kasım 2020 Perşembe

YENİ BİR ŞİİR



                                                              SENSİZLİK

Üzülmüyorum artık, seni kaybettiğime, 

Alışıyorum inan! 

Zamanın içten içe beni hissizleştirmesine. 

Aramıyorum yok... 

Yüzünü görünce mutlu olmayı, sebepsizce... 

Sil baştan da yapmıyorum. 

Uğraşmıyorum izleriyle. 

Yırtıp atmak gerekliymiş meğerse 

Tabi, ben beni bu yazdıklarıma inandırabilirse 

Bak! yine anlatıyorum her şeyi,

Sensizliğe...

                                                                Turgut Reis YILMAZ 


 



Devamını Oku ...

4 Eylül 2020 Cuma

Yeni Bir Şiir

 


Tek Kişilik Kalabalık

Biliyor musun hevesim de kırılmıyor artık. 

Bu bedendeki hissiz yalnızlık. 

Biraz klişe, biraz da alışkanlık 

Yoksa çoktan çekip gitmiş, tek kişilik kalabalık. 


Evet kanadım kırık! 

Yürek buruk, her şey yarım, enkaz, yıkık. 

Ama biliyorum ya bir yerlerde dudakların ayrık

İnan sensizlik bana dost, bana azık... 


                                            T.Reis YILMAZ 

Devamını Oku ...

26 Temmuz 2020 Pazar

Yeni Bir Şiir



YÜREĞİM...

Yıllarım karışsın yıllarına. 
Aklar düşsün, dökülsün, umrumda değil. 
Yeter ki senin ellerin değsin, saçlarıma. 
Son nefesimi vereyim, başucunda. 
Bir şey istemem. 
O güzel kokun girsin soluğumdan. 
Son kez karışsın ruhuma. 
Bükülsün belim, kırışsın tenim. 
Nasırdan hissiz ellerim... 
Devirirken yılları bedenim. 
Yüreğim; gel bütün zillere basıp kaçalım,el ele verelim... 
                                                                                         TURGUT REİS YILMAZ 
       
Devamını Oku ...

4 Temmuz 2020 Cumartesi

YENİ BİR ŞİİR


PAPATYA

                  Ne olmuş saçlarına 
                 Ölmüş o, kır papatya
                 Ben düşlerde korkarken seni kırmaya
                 Bir de el kaldırmışlar sana 

                 Saklama... 
                 İzleri var pınarından, hayal kırıklıklarına 
                 Ne zamandır inanıyorsun bu batıla
                 Bayağı olmuş belli 
                 Aşınmış toprak, o inci yaşlarla

                 Ver bir tane de bana
                 Seviyor sevmiyor, seviyor sevmiyor... 
                 Seviyor
                 Artık bende inanıyorum fallara

                                                         T.Reis YILMAZ 




Devamını Oku ...

29 Haziran 2020 Pazartesi

YENİ BİR ŞİİR



   AŞK O Kİ...

Aşk o ki; 

Onu görmeye gözler yetmez,

Hele sözler hiç kesmez,

Kulak işitmez,

El erişmez,

En güçlü yel dahi estiremez...

Yalanları ise hiç istemez!

Tek bir isteği vardır ki aşkın;

O sadece yürek ister,

Emek ister,

Nefes ister...

Ve yürek o ki;

Sadece anlayana göster...

                                                      Hayaliyyun








Devamını Oku ...

22 Haziran 2020 Pazartesi

YENİ BİR ŞİİR


                                                          UNUTULMUYOR
                                                 Unutulmuyor...
                                                 Unutmak istemiyor insan. 
                                                 Nefes alıp vermek gibi hayati, 
                                                 Ve bir o kadar da zaruri 
                                                 Sanki kimseleşmemiş gibi, 
                                                 Sesi, nefesi, çehresi
                                                 Unutulmuyor... 
                                                 Alışıyor insan ama unutulmuyor...
                                                                                          TURGUT REİS YILMAZ


                                                          Görsel:https://pin.it/flMTPMV
Devamını Oku ...

YENİ BİR ŞİİR




                                                                        SEN DİYE...
                                                   Bir sen büyüyor, avuç içi kadar yüreğimde. 
                                                   Sığmıyor, bırakmıyor bir şey, benden geriye. 
                                                   Nefes alıyor, konuşuyor, gülüyor bu kadavra. 
                                                   Sanki her atışı "sen" diye. 
                                                   Aklımdaki fikir, dilimdeki kelime 
                                                   Ne var ne yoksa "sen" diye. 
                                                   Ama bir sen yoksun ne çare...
                                                                                                 TURGUT REİS YILMAZ



                                                         Görsel :https://pin.it/66f28SN
Devamını Oku ...

20 Haziran 2020 Cumartesi

YENİ BİR ŞİİR



                                        Ey Mahdûd
          
                                   Yoruldu artık bedenler,
                         
                                     Hani nerede o önden gidenler,
                          
                                     Taa yüreklere erişip, sözden geçenler?
                            
                                     Yeter artık! Toplanmalı tüm düşünceler,

                                     Birleşmeli artık bölük pörçük kelimeler!

                                     Buluşup tek bir cümle olmalı insan kümeler!

                                     Öyle bir cümle ki, tek vücud, 

                                     Rabb için etmeli sadece sücud,

                                     Kelimeler tek cümle olmalı artık ey Mahdûd...

                                                                                                  Hayaliyyun


                          
Devamını Oku ...

15 Haziran 2020 Pazartesi

YENİ BİR ŞİİR


KELEPÇE

Aşk ki;

Helalden başkasına,

 kapatmaktır tüm güzelliği...

Başka isimlere kalın bir çizgi,

Gözlere perde,

Yüreğe Kelepçe...

                                                 Hayaliyyun

Devamını Oku ...